ما دو دوست بودیم و اکنون برای یکدیگر غریبه شده ایم.
البته خوب شد که اینچنین شد و ما درباره این موضوع نه سکوت می کنیم و نه
بدون هیچگونه احساس شرمندگی آنرا پنهان می سازیم.
ما همانند دو کشتی هستیم که هر کدام مقصد و مسیر خاص خود را دارد. البته
شاید ما در مسیرهای خود به یکدیگر برخورد کنیم و همانند گذشته جشنی را بر
پا کنیم...
این قایق های خوب ما با چنان آرامشی در یک بندر و زیر یک آفتاب پهلو می
گیرند که شاید تصور شود مقصد هر دو یکی بوده و هر دو به آن رسیده اند. اما
ماموریتی اجتناب ناپذیر باز ما را از یکدیگر جدا کرده و به طرف دریاهای
گوناگون و آفتاب های دیگر سوق داد. بدین ترتیب شاید ما دیگر هیچگاه یکدیگر
را نبینیم یا شاید یکدیگر را ببینیم اما همدیگر را نشناسیم زیرا دریاهای
گوناگون و آفتاب های متفاوت ما را تغییر داده اند .
ما می بایست نسبت به یکدیگر غریبه می شدیم ، این همان خواست قانونی است که
بالای سر ما حاکم بوده است و دقیقا به همین خاطر است که ما برای یکدیگر
احترام بیشتری قائل شده و اندیشه دوستی قدیم ما مقدس تر شود. احتمالا راهی
بزرگ ، مسیری نامرئی یا مداری آسمانی وجود دارد که مقاصد و گذرگاه های
مختلف ما بر روی آن بصورت منزلگاه های کوچک ثبت شده اند. آری ما باید خود
را تا سطح چنین اندیشه والایی ارتقا دهیم. اما زندگی ما بیش از آن کوتاه و
بینش ما بیش از آن ضعیف است که بتوانیم تا چنین حد والایی با یکدیگر دوست
باشیم، بدین ترتیب ما که با یکدیگر دشمنان زمینی شدیم باید به دوستی آسمانی
خود ایمان بیاوریم...
تبلیغات 
